در حال بارگذاری اطلاعات ...
درباره ما
    برخی مردمان امام گذشته راعاشقند، نه امام حاضر را!

    میدانی چرا؟!

    امامِ گذشته را هرگونه بخواهند تفسیرمی کنند،

    اما امامِ حاضر را باید فرمان ببرند.

    وکوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند ...

    حبیب الله نعیمی هستم دانش آموز کلاس سوم ریاضی در دبیرستان تیزهوشان میناب.
    در غنی سازی این وبلاگ! از حسینیه شبکه اجتماعی نت ایران و سایت تخصصی امام حسین (ع) یاری گرفتم. امید است با نظر دادن به مطالب ما را در رشد و پیشرفت وبلاگ یاری رسانید.
    با دیدن صفحه اصلی وبلاگ جدید ترین مطالب را از دست ندهید!
    التماس دعا
معرفی صفحه
آنچه می‌ماند این است که نخستین زیارت امام حسین(ع) در نخستین اربعین، 
توسط جابر بن عبدالله انصاری صورت گرفته است و از آن پس ائمه اطهار(ع) که از هر 
فرصتی برای رواج زیارت امام حسین(ع) بهره می‌گرفتند، آن روز را که نخستین زیارت در 
آن انجام شده، به عنوان روزی که زیارت امام حسین(ع) در آن مستحب است، اعلام فرمودند.

متن زیارت اربعین هم از سوی حضرت صادق(ع) انشاء شده و با داشتن آن مضامین عالی، 
شیعیان را از زیارت آن حضرت در این روز برخوردار می‌کند؛ اهمیت خواندن 
زیارت اربعین تا جایی است که از علائم شیعه دانسته شده است.

زیارت اربعین در «مصباح المتهجد» شیخ طوسی و نیز «تهذیب الاحکام» وی به نقل از 
صفوان بن مهران جمال آمده است؛ وی گفت که مولایم صادق(ع) فرمود: زیارت اربعین که 
باید وقت برآمدن روز خوانده شود چنین است...
(مصباح المتهجد، ص788، تهذیب الاحکام، ج6، ص113، اقبال الاعمال، ج3، ص101،
مزار مشهدی، ص514(تحقیق قیومی)،
مزار شهید اول (تحقیق مدرسه الامام المهدی، قم1410)، ص185ـ186).

این زیارت، به جهاتی مشابه برخی از زیارتهای دیگر است، اما از آن روی که مشتمل 
بر برخی از تعابیر جالب در زمینه هدف امام حسین از این قیام است، اهمیت ویژه‌ای دارد؛ 
در بخشی از این زیارت درباره هدف امام حسین(ع) از این نهضت آمده است:

خدایا، امام حسین(ع) همه چیزش را برای نجات بندگانت از نابرخدی و سرگشتگی و 
ضلالت در راه تو داده در حالی که مشتی فریب خورده که انسانیت خود را به دنیای پست 
فروخته‌اند، بر ضد وی شوریده و آن حضرت را به شهادت رساندند.

نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
علامه میرزا حسین نوری از علمای برجسته شیعه، و صاحب کتاب «مستدرک الوسائل» 
در کتاب «لؤلؤ و مرجان در آداب اهل منبر» به نقد و ارزیابی برخی از روضه‌ها و 
نقلهایی پرداخته که به مرور در جامعه شیعه رواج یافته و به نظر وی، از اساس، نادرست بوده است. 
ظاهرا وی در دوره اخیر نخستین کسی است که به نقد این روایت پرداخته و 
دلایل متعددی در نادرستی آن اقامه کرده است.

به نظر می رسد منطقی‌ترین چیزی که برای اعتبار اربعین در دست است، 
همین زیارت جابر در نخستین اربعین به عنوان اولین زائر است.

اما درباره اعتبار اربعین به بازگشت اسرا به کربلا، توجه به این نکته هم اهمیت دارد 
که شیخ مفید در کتاب مهم خود در باب زندگی امامان و در بخش خاص به امام حسین(ع) 
از کتاب «ارشاد» در خبر بازگشت اسرا، اصلا اشاره‌ای به اینکه اسرا به عراق بازگشتند ندارد. 
همین طور ابومخنف، راوی مهم شیعه هم اشاره‌ای در مقتل الحسین خود به این مطلب ندارد. 
در منابع کهن تاریخ کربلا هم مانند «انساب الاشراف»، «اخبار الطوال»، و «طبقات الکبری» 
اثری از این خبر دیده نمی‌شود.

روشن است که حذف عمدی آن معنا ندارد، زیرا برای چنین حذف و تحریفی، دلیل وجود ندارد؛ 
خبر زیارت جابر، در کتاب «بشاره المصطفی» آمده، اما به ملاقات وی با اسرار اشاره‌ای نشده است.

مرحوم حاج شیخ عباس قمی هم، به تبع استاد خود نوری، داستان آمدن اسرای کربلا 
را در بعین از شام به کربلا نادرست دانسته است (منتهی الامال، ج1، صص817ـ818) 
در دهه‌های اخیر مرحوم محمد ابراهیم آیتی هم در کتاب بررسی تاریخ عاشورا بازگشت اسرا 
را به کربلا انکار کرده است. (بررسی تاریخ عاشورا، صص148ـ149) همین طور 
شهید مطهری که متأثر از مرحوم آیتی است. اما این جماعت یک مخالف جدی دارند که 
شهید قاضی طباطبایی است.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
اشاره کردیم که شیخ طوسی، بیستم صفر یا اربعین را، زمان بازگشت اسیران کربلا از 
شام به مدینه دانسته است. باید افزود، نقلی دیگر، اربعین را بازگشت اسرا از شام به «کربلا» 
تعیین کرده است. تا اینجا، از لحاظ منابع کهن، باید گفت، اعتبار سخن نخست بیش از 
سخن دوم است. با این حال، علامه مجلسی پس از نقل هر دو اینها، اظهار می‌دارد: 
احتمال صحت هر دوی اینها (به لحاظ زمانی) بعید می‌نماید. (بحار، ج101، ص334ـ335) 
ایشان این تردید را در کتاب دعایی خود «زاد المعاد» هم عنوان کرده است. با این حال، در متونی، 
مانند «لهوف» و «مثیر الاحزان» آمده است که اربعین، مربوط به زمان بازگشت اسرا، از شام به کربلاست. 
اسیران، از راهنمایان خواستند تا آنها را از کربلا عبور دهند. باید توجه داشت، 
که این دو کتاب، در عین حال که مطالب مفیدی دارند، از جهاتی، اخبار ضعیف و داستانی 
هم دارند که برخی شناخت آنها باید با متون کهن‌تر مقایسه شده و اخبار آنها ارزیابی شود. 
این نکته را هم باید افزود که منابعی پس از لهوف به نقل از آن کتاب این خبر را نقل کرده‌اند، 
نباید به عنوان یک منبع مستند و مستقل یاد شوند. کتابهایی مانند «حبیب السیر» 
که به نقل از آن منابع خبر بازگشت اسرار را به کربلا آوده‌اند(نفس المهموم، ترجمه شعرانی، ص269) 
نمی‌توانند مورد استناد قرار گیرند.

در اینجا مناسب است دو نقل را درباره تاریخ ورود اسرا به دمشق یاد کنیم. نخست نقل 
ابوریحان بیرونی است که نوشته است:

روز اول ماه صفر را روزی می‌داند که سر امام حسین(ع) وارد دمشق کرده و یزید هم 
در حالی که اشعار «ابن زبعری» را می‌خواند و بیتی هم بر آن آفزوده بود، 
با چوبی که در دست داشت بر لبان امام حسین(ع) می‌زد.»

دوم سخن عماد الدین طبری (م حوالی 700) در «کامل بهائی» است که رسیدن اسرا به
دمشق را در 16 ربیع الاول دانسته، یعنی 66 روز پس از عاشورا.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
باید دید در کهن‌ترین متون مذهبی ما، از «اربعین» چگونه یاد شده است. به عبارت دیگر، 
دلیل بزرگداشت اربعین چیست؟ چنانکه در آغاز گذشت، 
مهمترین نکته درباره اربعین، روایت امام عسکری(ع) است. حضرت در روایتی که در 
منابع مختلف از ایشان نقل شده، زیارت اربعین را یکی از پنج نشانه مؤمن دانسته‌اند.

این حدیث تنها مدرک معتبری است که جدای از خود زیارت اربعین که در منابع دعایی آمده، 
به اربعین امام حسین(ع) و بزرگداشت آن روز تصریح کرده است. 
اما اینکه منشأ اربعین چیست، باید گفت، در منابع به این روز به دو اعتبار نگریسته شده است.

نخست روزی که اسیران کربلا از شام به مدینه بازگشتند. 
دوم روزی که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی پیامبر خدا(ص) از مدینه به کربلا وارد شد 
تا قبر حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را زیارت کند. شیخ مفید(م413) در 
«مسار الشیعه» که در ایام موالید و وفیات ائمه اطهار(ع) است، به روز اربعین اشاره کرده 
و نوشته است: این روزی است که حرم امام حسین(ع)، از شام به سوی مدینه مراجعت کردند. 
نیز روزی است که جابر بن عبدالله انصاری برای زیارت امام حسین(ع) وارد کربلا شد.

در کتاب «نزهه الزاهد» هم که در قرن ششم هجری تألیف شده، آمده است: 
در بیستم این ماه بود که حرم محترم حسین(ع) از شام به مدینه آمدند. (نزهه الزاهد، ص241) 
همین طور در ترجمه فارسی«فتوح ابن اعثم» (الفتوح ابن اعثم، تصحیح مجد طباطبائی، ص916) 
و کتاب «مصباح، کفعمی که از متون دعایی بسیار مهم قرن نهم هجری است این مطلب آمده است. 
برخی عنوان کرده‌اند که عبارت شیخ مفید و شیخ طوسی، بر آن است که روز اربعین، 
روزی است که اسرا از شام به مقصد مدینه خارج شدند،
نه آنکه در آن روز به مدینه رسیدند. (لؤلؤ و مرجان، ص154) به هر روی، 
زیارت اربعین از زیارتهای مورد وثوق امام حسین(ع) است که از لحاظ معنا و مفهوم قابل توجه است
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
یکی از تعبیرهای رایج عددی، تعبیر اربعین است که در بسیاری از موارد به کار رفته است. 
یک نمونه آن که سن رسول خدا(ص) در زمان بعثت، چهل بوده است. 
گفته شده که عدد چهل در سن انسانها، نشانه بلوغ و رشد فکری است. گفتنی است، برخی از انبیا 
در سنین کودکی به نبوت رسیده‌اند.

در قرآن آمده است «میقات» موسی با پروردگارش در چهل روز حاصل شده است. در نقل است که، 
حضرت آدم چهل شبانه روز بر روی کوه صفا در حال سجده بود. (مستدرک وسائل، ج9، ص329) 
درباره بنی اسرائیل هم آمده که برای استجابت دعای خود چهل شبانه روز
ناله و ضجه می‌کردند. (مستدرک، ج5، ص239)

اعتبار حفظ چهل حدیث که در روایات فراوان دیگر آمده، سبب تألیف صدها اثر با عنوان اربعین در 
انتخاب چهل حدیث و شرح و بسط آنها شده است. در این نقلها آمده است که اگر کسی از امت من، 
چهل حدیث حفظ کند که در امر دینیش از آنها بهره برد، خداوند در روز قیامت او را فقیه و 
عالم محشور خواهد کرد. در نقل دیگری آمده است که امیرمومنان(ع) فرمودند: 
اگر چهل مرد با من بیعت می‌کردند، در برابر دشمنانم می‌ایستادم.(الاحتجاج، ص84)

مرحوم کفعمی نوشته است: زمین از یک قطب، چهار نفر از اوتاد و چهل نفر از ابدال و هفتاد نفر نجیب، 
هیچ گاه خالی نمی‌شود.(بحار، ج53، ص200)

درباره نطفه هم تصور بر این بوده که بعد از چهل روز علقه می شود. 
همین عدد در تحولات بعدی علقه به مضغه تا تولد در نقلهای کهن به کار رفته است، 
گویی که عدد چهل مبدأ یک تحول دانسته شده است.

در روایت است کسی که شرابخواری کند، نمازش تا چهل روز قبول نمی‌شود. و 
نیز در روایت است که کسی که چهل روز گوشت نخورد، خلقش تند می‌شود. نیز در روایت است 
که کسی که چهل روز طعام حلال بخورد، خداوند قلبش را نورانی می‌کند. 
نیز رسول خدا(ص) فرمود: کسی که لقمه حرامی بخورد، تا چهل روز
دعایش مستجاب نمی‌شود.(مستدرک وسائل، ج5، ص217)
اینها نمونه‌ای از نقلهایی بود که عدد اربعین در آنها به کار رفته است.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
نخستین مسأله‌ای که در ارتباط با «اربعین» جلب توجه می‌کند، تعبیر اربعین در متون دینی است. 
ابتدا باید نکته‌ای را به عنوان مقدمه یادآور شویم:

اصولا باید توجه داشت که در نگرش صحیح دینی، اعداد نقش خاصی به لحاظ عدد بودن، 
در القای معنا و منظوری خاص ندارند؛ به این صورت که کسی نمی‌تواند به صرف اینکه در فلان مورد یا 
موارد، عدد هفت یا دوازده یا چهل یا هفتاد به کار رفته، استنباط و استنتاج خاصی داشته باشد. 
این یادآوری، از آن روست که برخی از فرقه‌های مذهبی، بویژه آنها که تمایلات «باطنی‌گری» 
داشته یا دارند و گاه و بیگاه خود را به شیعه نیز منسوب می‌کرده‌اند، و نیز برخی از شبه فیلسوفان 
متأثر از اندیشه‌ای درباره اعداد یا نوع حروف بوده و هستند.

در واقع، بسیاری از اعدادی که در نقلهای دینی آمده، می‌تواند براساس یک محاسبه الهی باشد، اما اینکه 
این عدد در موارد دیگری هم کابرد دارد و بدون یک مستند دینی می‌توان از آن در سایر موارد استفاده کرد، 
قابل قبول نیست. به عنوان نمونه، در دهها مورد در کتابهای دعا، عدد صد به کار رفته که فلان ذکر را
صد مرتبه بگویید، اما این دلیل بر تقدس عدد صد به عنوان صد نمی‌شود. همین طور سایر اعداد طی روزگاران، 
صورت تقدس به خود گرفته گاه سوء استفاده‌هایی هم از آنها می‌شود. تنها چیزی که درباره 
برخی از این اعداد می‌شود گفت، آن است که آن اعداد معین نشانه کثرت است. به عنوان مثال، 
درباره هفت چنین اظهار نظری شده است. بیش از این هر چه گفته شود، 
نمی‌توان به عنوان یک استدلال به آن نظر کرد.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
اعتبار اربعین امام حسین(ع) از گذشته میان شیعیان و در تقویم تاریخی 
وفاداران به امام حسین(ع) شناخته شده بوده است. کتاب «مصباح المتهجد» 
شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی است از روایات 
فراوان درباره تقویم مورد نظر شیعه درباره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه و عباردت است، 
ذیل ماه «صفر» می‌نویسد: نخستین روز این ماه (از سال 121)، روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است.

روز 20 صفر ـ یعنی اربعین ـ زمانی است که حرم امام حسین(ع) یعنی کاروان اسرا، 
از شام به مدینه بازگشتند و روزی است که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی رسول خدا(ص)، 
از مدینه به کربلا رسید تا به زیارت قبر امام حسین(ع) بشتابد و او نخستین کسی است که قبر آن 
حضرت را زیارت کرد.

در این روز، زیارت امام حسین(ع) مستحب است و این زیارت، همانا خواندن زیارت اربعین است.

شیخ طوسی سپس متن زیارت اربعین را با سند به نقل از حضرت صادق(ع) آورده است: 
السلام علی ولی الله و حبیبه، السلام علی خلیل الله و نجیبه، السلام علی صفی الله و ابن صفیه...

این مطلبی است که شیخ طوسی، عالم فرهیخته و معتبر و معقول شیعه در قرن پنجم درباره 
اربعین آورده است. طبعا براساس اعتباری که این روز میان شیعیان داشته است، از همان آغاز که 
تاریخش معلوم نیست، شیعیان به حرمت آن، زیارت اربعین می‌خوانده‌اند و اگر می‌توانسته‌اند 
مانند جابر بر مزار امام حسین(ع) گرد آمده و آن امام را زیارت می‌کردند. این سنت تا به امروز در عراق 
با قوت برپاست و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر عراقی در این روز بر سر مزار 
امام حسین(ع) جمع می‌شوند.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, کربلا, دلدادگان, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()

سلام بر ستاره‏های سوخته بر اندام دشت!
سلام بر بدن‏های چاک چاک!
سلام بر خورشیدهای بر نیزه!
سلام بر مظلومیت بر خاک مانده.
سلام بر اربعین!
سلام بر لحظه‏های غریب وصال!
سلام بر لحظه‏ای که تو را از عطر خوش بهشتی‏ات باز شناختم!
سلام بر پیراهنی که بوی غربت مادر را می‏دهد!
سلام بر اجساد مطهری که غریب، بر خاک رها شدند!
سلام بر حنجره خشک و تشنه علی اصغر!
سلام بر خیمه‏های سوخته، بر بدن‏های جدا شده از سر، معصومیت خاکستر شده، سلام بر تو برادر!
چهل وادی دویدم منازل صبر را.
چهل وادی کشیدم بر دوش خود رنج را.
چهل وادی فرو خوردم بغض را.
چهل وادی ویران شدم در خویشتن؛
خراب گشتم برادر، در خرابه‏های شام.
فرو ریختم برادر، در گریه‏های شبانه سه ساله.
زینت پدر را زیر خنده‏های خویش به تاراج بردند.
حرمت فرزندانت را نادیده گرفتند.
چهل وادی صبر کردم، برادر! صبر کردم؛ صبری جمیل برادر؛ «ما رأیت إلاّ جمیلا»(1)
پروانه‏سان سوختم بر گرد خیمه سجاد.
شعله‏ها را درآویختم تا جگرگوشه‏ات را از هیمه آتش بیرون کشیدم.
ذره ذره آب شدم تا کودک هراسانت را از تاریکی‏ها بیرون کشیدم.
هزاران بار مرگ چشیدم تا ضجه‏های داغ‏دیده طفلان را آرام کردم.
هزاران بار بغض فرو خوردم تا از پس دروازه‏های نامردی گذشتم.
ایستادم، برادر؛ همان‏گونه که سزاوار خواهر چون تویی است. ایستادم؛ سربلند، در اوج شکستگی.
ایستادم و یک به یک پرده‏های نیرنگشان را چون تار عنکبوتی سست، پاره کردم. ایستادم و 
مصیبت حنجره‏های خشک را به گوش‏های غفلت‏زده رساندم. ایستادم و چشم‏های کور را به 
سوختگی خیام، باز کردم. ایستادم و انگشت‏های ظلم را در جام‏های به خون آلوده شکستم.
چه کسی می‏توانست بعد از این همه رسوایی، صدای حقیقت را بر خاک ترک‏خورده کربلا نشنود؟!
چه کسی می‏توانست بعد از این رسوایی تظلم را نبیند؟! چه کسی می‏توانست بعد از این، 
مظلومیت تو را انکار کند؟! من آمدم برادر؛ با یک دنیا حرف‏های ناگفته، 
با کمری شکسته و گیسوانی به سپیدی نشسته.
من آمدم؛ با دلی داغ‏دیده و اندوهی فراوان و با قلبی سوخته.
حالا منم و تو و رنج چهل روز اسارت که بیش از چهل سال، مرا در هم شکست.
آرام بخواب، برادر! در آرامشی ابدی که خون سرخ تو و یارانت، تا قیامت بر صحنه تاریخ نقش بسته است.
 
بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان: باران رضایی
بازنگری و تصحیح: تحریریه سایت تخصصی امام حسین علیه السلام - علیرضا سلیمی
 
پی­‌نوشت:
______________________
1-بحارالانوار، ج 45 ص116
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
حکایات آموزنده ای از حضرت آیت الله العظمی بهجت نقل شده است.
آنچه می خوانید 12 حکایت کوتاه دیگر از ایشان است:

لطفا برای مطالعه ادامه مقاله بر روی عنوان مطلب کلیک نمایید!
نوشته شده در دوشنبه 25 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, تصاویر,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
حکایات آموزنده ای از حضرت آیت الله العظمی بهجت نقل شده است.
آنچه می خوانید 13 حکایت کوتاه از ایشان است:

 
 

1. ارزش نماز اول وقت

آقای مصباح می گوید: آیت الله بهجت از مرحوم آقای قاضی (ره) نقل می کردند 
که ایشان می فرمود:

« اگر کسی نماز واجبش را اول وقت بخواند و به مقامات عالیه نرسد مرا لعن کند! 
و یا فرمودند: به صورت من تف بیندازد. »

اول وقت سرّعظیمی است « حافظوا علی الصلوات: در انجام نمازها کوشا باشید. »

خود یک نکته ای است غیر از « أقیموا الصلوة: و نماز را بپا دارید. »

و همچنین که نماز گزار اهتمام داشته باشد و مقید باشد که نماز را اول وقت بخواند 
فی حدّ نفسه آثار زیادی دارد، هر چند حضور قلب هم نباشد. »

لطفا برای مطالعه ادامه مقاله بر روی عنوان مطلب کلیک نمایید!
نوشته شده در دوشنبه 25 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
از امام صادق(ع) روایت شده است كه فرمودند:
«طلبتُ الجنّة، فوجدتها فی السّخاء؛
بهشت را جست‌وجو نمودم. پس آن را در بخشندگی و جوانمردی یافتم.»
لطفا برای مطالعه ادامه مقاله بر روی عنوان مطلب کلیک نمایید!

نوشته شده در دوشنبه 25 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, حرف حساب,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
کتاب «وقایع عصر آنگلوساکسون» که در سال 1996 م. به چاپ رسید، 
ماجرای خون باریدن آسمان «انگلیس» در روز عاشورای سال 61 ه‍ .ق. 
که واقعه‌ای تاریخی،‌ عجیب و به یاد ماندنی بود را بیان کرده است.
پایگاه خبری «الجوار» نوشت: کتاب «وقایع عصر آنگلوساکسون» که یکی از 
منابع تاریخی آنگلوساکسون به شمار می رود، توسط میشل آسوانتون»1 ترجمه و 
ویرایش شده است.
این کتاب در سال 1996 م. در انگلستان منتشر شده و در سال 1998 م. توسط
«دانشگاه اکستر»2 در ایالت «نیویورک آمریکا» تجدید چاپ شد.
در صفحه 38 این کتاب چنین عبارتی آمده است:

(685. Here in Britain there was Bloody rain
, and milk and butter were turned to blood) 
ترجمه: در سال 685 م. در اینجا، در سرزمین بریتانیا آسمان خون بارید و 
شیر و کره به خون تبدیل شد و رنگ آن سرخ گردید.
تصویر ذیل به صفحه 38 کتاب «وقایع عصر آنگلوساکسون» مربوط می شود:
A.D. 685. This year King Everth commanded Cuthbert to be
consecrated a bishop; and Archbishop Theodore, on the first day
of Easter, consecrated him at York Bishop of Hexham; for Trumbert
had been deprived of that see. The same year Everth was slain by
the north sea, and a large army with him, on the thirteenth day
before the calends of June. He continued king fifteen winters;
and his brother Elfrith succeeded him in the government. Everth
was the son of Oswy. Oswy of Ethelferth, Ethelferth of Ethelric,
Ethelric of Ida, Ida of Eoppa. About this time Ceadwall began to
struggle for a kingdom. Ceadwall was the son of Kenbert, Kenbert
of Chad, Chad of Cutha, Cutha of Ceawlin, Ceawlin of Cynric,
Cynric of Cerdic. Mull, who was afterwards consigned to the
flames in Kent, was the brother of Ceadwall. The same year died
Lothhere, King of Kent; and John was consecrated Bishop of
Hexham, where he remained till Wilferth was restored, when John
was translated to York on the death of Bishop Bosa. Wilferth his
priest was afterwards consecrated Bishop of York, and John
retired to his monastery (21) in the woods of Delta. This year
there was in Britain a bloody rain, and milk and butter were
turned to blood.
گفتنی است سال 685 م. با سال 61 ه‍ .ق. که سال وقوع حادثه عاشورا شهادت 
حضرت سیّدالشّهداء(ع) و یارانش بوده، برابر است. 
شایان ذکر است، در برخی از احادیث نیز تصریح شده که در روز عاشورا 
آسمان خون گریست. برای مثال حضرت زینب(س) در روز عاشورا به مردم 
فرمودند: «أو عَجفبتم أن مَطَرت السماءف دماً؛ آیا از اینکه آسمان خون گریسته است، 
شگفت‌زده شده‌اید؟» در کتب عامّه نیز آمده است: 
«لما قتل الحسین اسودّت السماء وظهرت الکواکب نهاراً حتی رأیت الجوزاء 
عند العصر وسقط التراب الأحمر» راوی می‌گوید: هنگامی که امام حسین(ع) 
به شهادت رسید، آسمان تیره و تار شد و ستاره‌ها در روز مشاهده شدند و من 
ستاره جوزا را هنگام عصر مشاهده کردم.» همچنین در آن روز خاک سرخ از آسمان 
بر زمین پاشیده شد. مورّخان نیز آورده‌اند که در این روز در 
«بیت المقدّس» هر سنگ را که پشت و رو می‌کردند، زیر آن خون تازه می‌دیدند و 
پدیده خورشید گرفتگی تا سه روز ادامه یافت.

پی‌نوشت‌ها:
1. MICHAEL SWANTON.
2. Exeter.
نوشته شده در دوشنبه 25 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, کربلا, دلدادگان, حرف حساب, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
در روایت است : یکی از تابعین بزرگ به نام خالدبن معدان , وقتی سر امام حسین ( ع ) 
را در شام مشاهده کرد , خود را مخفی نمود. دوستانش پس از یک ماه او را پیدا کردند. 
گفتند چرا خود را پنهان کرده ای؟
گفت : " نمی بینید چه مصیبتی بر ما نازل شده است ؟! "
آنگاه سرود :
" ای دختر زاده پیامبر ! سرت را در حالی که به خون آغشته بود آوردند. با قتل تو , 
گویا رسول خدا را عمدا و آشکارا کشته اند. تو را با لب تشنه شهید کردند. 
در مورد تو , نه به ظاهر قرآن عمل کردند , نه به تاویل آن. به خاطر کشتن تو تکبیر می گویند , 
در حالی که با قتل تو الله اکبر و لا اله الا الله را کشتند. "

منبع : کتاب شرح وصال زندگانی امام حسین ( ع ) از تولد تا شهادت
نوشته : علامه سید محسن امین جبل عاملی
نوشته شده در یکشنبه 24 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, کربلا, اشعار ناب ماه محرم,
برچسب ها: اشعار, روایات,
نظرات ()
استاد محمد اللیثی قاری ممتازی که 7 سال پیش به رحمت خدا رفت ، تلاوتی بسیار به یاد ماندنی 
در کشور عزیزمان ایران ؛ اجرا نمود که به گفته خودش بهترین تلاوت زندگی اش بود.
محرم بود ، شب شهادت سالار شهیدان حسین ابن علی(ع) ، برای مراسم 
عزاداری استاد محمد اللیثی را دعوت کرده بودند. طبق قرار در مجلس حضور یافت 
اما وقتی دید که مراسم عزاداری امام حسین(ع) است حاضر نشد که قرآن بخواند. 
مسئولین هیات ناراحت بودند ، کلی تبلیغات کرده بودند برای تلاوت استاد ؛ 
هرچه اصرار کردند راضی به تلاوت نشد. بالاخره مجبور شدند تا مراسم را با 
تلاوت یک قاری محلی شروع کنند و استاد لیثی هم در گوشه ای نشست و در مراسم 
حضور یافت. مردم خالصانه عزاداری می کردند و اشک می ریختند ، 
زمین زمان به غم پسر فاطمه می گریست و محمد اللیثی نظاره گر بود. مراسم تمام شد ؛ 
استاد لیثی بلند شد و گفت که می خواهم تلاوت کنم ، متولیان مراسم می گفتند عزاداری تمام شده ، 
اما استاد با چشمانی گریان تاکید می کرد که حتما باید تلاوت کند.

راضی شدند که لیثی بخواند و تلاوتی 20 دقیقه ای اجرا شد ، آیات آخر 
سوره مبارکه آل عمران ؛ بعدها خودش گفت: شروع که کردم بغض عجیبی داشتم ، 
وقتی به آیات ربنا رسیدم دیگر در حال خود نبودم و به یاد ندارم که چطور خواندم. 
پس از تلاوت و انتشار آن ، در مصر اساتید قرآن کریم ؛ ایشان را هم استاد نامیدند. 
در آخرین مصاحبه های عمرش ، خودش گفت که به یاد ماندنی ترین و 
بهترین شب عمرش در ایران گذشت.

در راه برگشت در ماشین دست بر زانو میزد و از امام حسین(ع) امان میخواست .......

نوشته شده در جمعه 22 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, دلدادگان, حرف حساب,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
روزی عثمان در کنار مسجد نشسته بود، مرد فقیری از او کمک مالی خواست،
عثمان پنج درهم به وی داد، مرد فقیر گفت:
مرا نزد کسی راهنمایی کن که کمک بیشتری نماید .
عثمان به امام حسن و امام حسین علیهما السلام اشاره کرد،
وی پیش آن ها رفت و درخواست کمک نمود .
امام مجتبی علیه السلام فرمود:

«ان المسالة لا تحل الا فی احدی ثلاث دم مفجع، او دین مقرح، او فقر مدقع
(وسائل الشیعه، ج 9، ص 447) ;
درخواست کردن از دیگران جایز نیست مگر در سه مورد:
دیه ای به گردن انسان باشد که از پرداخت آن عاجز است،
یا بدهی و دینی کمرشکن داشته باشد که توان ادای آن را ندارد،
و یا فقیر و درمانده گردد و دستش به جایی نرسد .»
کدامیک از این موارد برای تو پیش آمده است؟
عرض کرد: اتفاقا گرفتاری من یکی از همین سه چیز است .

آنگاه حضرت پنجاه دینار به وی داد و به پیروی از آن حضرت،
حسین بن علی علیهما السلام چهل و نه دینار به او عطا کرد .

فقیر هنگام برگشت از کنار عثمان گذشت، عثمان گفت:
چه کردی؟ جواب داد:
تو کمک کردی ولی هیچ نپرسیدی پول را برای چه منظوری می خواهم؟
اما حسن بن علی در مورد مصرف پول از من سؤال کرد،
آنگاه پنجاه دینار عطا فرمود .

عثمان گفت:
این خاندان کانون علم و حکمت و سرچشمه نیکی و فضیلتند .
نظیر آن ها را کی می توان یافت ؟

(بحار الانوار، (پیشین)، ج 43، ص 333- 332، حدیث 4 .)
نوشته شده در جمعه 22 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: حرف حساب, فرمایشات آقا!, حضرت اباعبدالله الحسین(ع),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
صفحات دیگر
كل صفحات 4 |  1, 2, 3, 4,
آخرین مطالب ارسالی
آمار و امكانات
  • آخرین بروزرسانی :
  • تعداد كل مطالب :
  • تعداد کل نویسندگان :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • بازدید کل :
  • آخرین بازید از وبلاگ :
آمار و امكانات
این صفحه را به اشتراک بگذارید
RSS
ساعت فلش مذهبی تاریخ روز
دعای فرج
روزشمار محرم عاشورا
دعای عظم البلا دانشنامه عاشورا
زیارت عاشورا آیه قرآن تصادفی مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی آیه قرآن پخش زنده حرم

مهدی بیا

پیج رنک گوگل
Up Page
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic