در حال بارگذاری اطلاعات ...
درباره ما
    برخی مردمان امام گذشته راعاشقند، نه امام حاضر را!

    میدانی چرا؟!

    امامِ گذشته را هرگونه بخواهند تفسیرمی کنند،

    اما امامِ حاضر را باید فرمان ببرند.

    وکوفیان عاشورا را اینگونه رقم زدند ...

    حبیب الله نعیمی هستم دانش آموز کلاس سوم ریاضی در دبیرستان تیزهوشان میناب.
    در غنی سازی این وبلاگ! از حسینیه شبکه اجتماعی نت ایران و سایت تخصصی امام حسین (ع) یاری گرفتم. امید است با نظر دادن به مطالب ما را در رشد و پیشرفت وبلاگ یاری رسانید.
    با دیدن صفحه اصلی وبلاگ جدید ترین مطالب را از دست ندهید!
    التماس دعا
معرفی صفحه
نوشته شده در جمعه 29 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر,
نظرات ()
تصاویری زیبا از راهپیمایی عاشقان حسین علیه السلام در مسیر نجف به کربلا.











نوشته شده در جمعه 29 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, کربلا, اخبار,
نظرات ()

خوشا به حالِ دل بی شکیب بعضی ها
هزار غبطه به حال عجیب بعضی ها
 
نمی رود ز سرِ این پرنده ی قفسی
خیال بال و پر دل‌فریب بعضی ها
 
قنوت وتر ... سحر ... در جوار «شش گوشه»
طبیب حاذق درد غریب بعضی ها!
 
نصیب همچو منی؛ مهر تربت و حسرت!
برات کرب و بلا، هی نصیب بعضی ها ...
 
دلم شکسته خدایا! مرا اجابت کن
به حق حرمت امن یجیب بعضی ها
 
به همنشینی پاکانِ کربلا رفته
گرفته چادر من، بوی سیب بعضی ها ...
شاعر: فاطمه معین زاده

نوشته شده در جمعه 29 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: اشعار ناب ماه محرم,
برچسب ها: اشعار,
نظرات ()
 امسال برای اولین بار در اقدامی جالب یکی از کلیساهای شمال عراق به 
احترام حضرت امام حسین علیه السلام،‌ در طول ماه محرم الحرام پرچم های سیاه رنگی 
را نصب کرده است.

به گزارش «پایگاه تخصصی امام حسین علیه السلام»، همواره شنیده شده که بسیاری از 
پیروان دین مسیحیت نیز عشق و علاقه خاصی به سید و سالار شهیدان، 
ابا عبدالله الحسین علیه السلام پیدا کرده‌اند. از همین رو در مراسم عزاداری های مختلف آن 
حضرت شرکت می کنند.
اما امسال برای اولین بار در اقدامی جالب یکی از کلیساهای شمال عراق به احترام 
حضرت امام حسین علیه السلام،‌ در طول ماه محرم الحرام پرچم های سیاه رنگی را نصب کرده است.
گفتنی است بر روی این پرچم ها، عبارت های مختلفی همچون «السلام علیک یا أبا عبدالله»، 
«السلام علیک یا أبا الحسن یا أبالفضل العباس» و غیره نوشته شده است.

نوشته شده در جمعه 29 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, کربلا, اخبار,
برچسب ها: اخبار, تصاویر,
نظرات ()
آنچه می‌ماند این است که نخستین زیارت امام حسین(ع) در نخستین اربعین، 
توسط جابر بن عبدالله انصاری صورت گرفته است و از آن پس ائمه اطهار(ع) که از هر 
فرصتی برای رواج زیارت امام حسین(ع) بهره می‌گرفتند، آن روز را که نخستین زیارت در 
آن انجام شده، به عنوان روزی که زیارت امام حسین(ع) در آن مستحب است، اعلام فرمودند.

متن زیارت اربعین هم از سوی حضرت صادق(ع) انشاء شده و با داشتن آن مضامین عالی، 
شیعیان را از زیارت آن حضرت در این روز برخوردار می‌کند؛ اهمیت خواندن 
زیارت اربعین تا جایی است که از علائم شیعه دانسته شده است.

زیارت اربعین در «مصباح المتهجد» شیخ طوسی و نیز «تهذیب الاحکام» وی به نقل از 
صفوان بن مهران جمال آمده است؛ وی گفت که مولایم صادق(ع) فرمود: زیارت اربعین که 
باید وقت برآمدن روز خوانده شود چنین است...
(مصباح المتهجد، ص788، تهذیب الاحکام، ج6، ص113، اقبال الاعمال، ج3، ص101،
مزار مشهدی، ص514(تحقیق قیومی)،
مزار شهید اول (تحقیق مدرسه الامام المهدی، قم1410)، ص185ـ186).

این زیارت، به جهاتی مشابه برخی از زیارتهای دیگر است، اما از آن روی که مشتمل 
بر برخی از تعابیر جالب در زمینه هدف امام حسین از این قیام است، اهمیت ویژه‌ای دارد؛ 
در بخشی از این زیارت درباره هدف امام حسین(ع) از این نهضت آمده است:

خدایا، امام حسین(ع) همه چیزش را برای نجات بندگانت از نابرخدی و سرگشتگی و 
ضلالت در راه تو داده در حالی که مشتی فریب خورده که انسانیت خود را به دنیای پست 
فروخته‌اند، بر ضد وی شوریده و آن حضرت را به شهادت رساندند.

نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
علامه میرزا حسین نوری از علمای برجسته شیعه، و صاحب کتاب «مستدرک الوسائل» 
در کتاب «لؤلؤ و مرجان در آداب اهل منبر» به نقد و ارزیابی برخی از روضه‌ها و 
نقلهایی پرداخته که به مرور در جامعه شیعه رواج یافته و به نظر وی، از اساس، نادرست بوده است. 
ظاهرا وی در دوره اخیر نخستین کسی است که به نقد این روایت پرداخته و 
دلایل متعددی در نادرستی آن اقامه کرده است.

به نظر می رسد منطقی‌ترین چیزی که برای اعتبار اربعین در دست است، 
همین زیارت جابر در نخستین اربعین به عنوان اولین زائر است.

اما درباره اعتبار اربعین به بازگشت اسرا به کربلا، توجه به این نکته هم اهمیت دارد 
که شیخ مفید در کتاب مهم خود در باب زندگی امامان و در بخش خاص به امام حسین(ع) 
از کتاب «ارشاد» در خبر بازگشت اسرا، اصلا اشاره‌ای به اینکه اسرا به عراق بازگشتند ندارد. 
همین طور ابومخنف، راوی مهم شیعه هم اشاره‌ای در مقتل الحسین خود به این مطلب ندارد. 
در منابع کهن تاریخ کربلا هم مانند «انساب الاشراف»، «اخبار الطوال»، و «طبقات الکبری» 
اثری از این خبر دیده نمی‌شود.

روشن است که حذف عمدی آن معنا ندارد، زیرا برای چنین حذف و تحریفی، دلیل وجود ندارد؛ 
خبر زیارت جابر، در کتاب «بشاره المصطفی» آمده، اما به ملاقات وی با اسرار اشاره‌ای نشده است.

مرحوم حاج شیخ عباس قمی هم، به تبع استاد خود نوری، داستان آمدن اسرای کربلا 
را در بعین از شام به کربلا نادرست دانسته است (منتهی الامال، ج1، صص817ـ818) 
در دهه‌های اخیر مرحوم محمد ابراهیم آیتی هم در کتاب بررسی تاریخ عاشورا بازگشت اسرا 
را به کربلا انکار کرده است. (بررسی تاریخ عاشورا، صص148ـ149) همین طور 
شهید مطهری که متأثر از مرحوم آیتی است. اما این جماعت یک مخالف جدی دارند که 
شهید قاضی طباطبایی است.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
اشاره کردیم که شیخ طوسی، بیستم صفر یا اربعین را، زمان بازگشت اسیران کربلا از 
شام به مدینه دانسته است. باید افزود، نقلی دیگر، اربعین را بازگشت اسرا از شام به «کربلا» 
تعیین کرده است. تا اینجا، از لحاظ منابع کهن، باید گفت، اعتبار سخن نخست بیش از 
سخن دوم است. با این حال، علامه مجلسی پس از نقل هر دو اینها، اظهار می‌دارد: 
احتمال صحت هر دوی اینها (به لحاظ زمانی) بعید می‌نماید. (بحار، ج101، ص334ـ335) 
ایشان این تردید را در کتاب دعایی خود «زاد المعاد» هم عنوان کرده است. با این حال، در متونی، 
مانند «لهوف» و «مثیر الاحزان» آمده است که اربعین، مربوط به زمان بازگشت اسرا، از شام به کربلاست. 
اسیران، از راهنمایان خواستند تا آنها را از کربلا عبور دهند. باید توجه داشت، 
که این دو کتاب، در عین حال که مطالب مفیدی دارند، از جهاتی، اخبار ضعیف و داستانی 
هم دارند که برخی شناخت آنها باید با متون کهن‌تر مقایسه شده و اخبار آنها ارزیابی شود. 
این نکته را هم باید افزود که منابعی پس از لهوف به نقل از آن کتاب این خبر را نقل کرده‌اند، 
نباید به عنوان یک منبع مستند و مستقل یاد شوند. کتابهایی مانند «حبیب السیر» 
که به نقل از آن منابع خبر بازگشت اسرار را به کربلا آوده‌اند(نفس المهموم، ترجمه شعرانی، ص269) 
نمی‌توانند مورد استناد قرار گیرند.

در اینجا مناسب است دو نقل را درباره تاریخ ورود اسرا به دمشق یاد کنیم. نخست نقل 
ابوریحان بیرونی است که نوشته است:

روز اول ماه صفر را روزی می‌داند که سر امام حسین(ع) وارد دمشق کرده و یزید هم 
در حالی که اشعار «ابن زبعری» را می‌خواند و بیتی هم بر آن آفزوده بود، 
با چوبی که در دست داشت بر لبان امام حسین(ع) می‌زد.»

دوم سخن عماد الدین طبری (م حوالی 700) در «کامل بهائی» است که رسیدن اسرا به
دمشق را در 16 ربیع الاول دانسته، یعنی 66 روز پس از عاشورا.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
باید دید در کهن‌ترین متون مذهبی ما، از «اربعین» چگونه یاد شده است. به عبارت دیگر، 
دلیل بزرگداشت اربعین چیست؟ چنانکه در آغاز گذشت، 
مهمترین نکته درباره اربعین، روایت امام عسکری(ع) است. حضرت در روایتی که در 
منابع مختلف از ایشان نقل شده، زیارت اربعین را یکی از پنج نشانه مؤمن دانسته‌اند.

این حدیث تنها مدرک معتبری است که جدای از خود زیارت اربعین که در منابع دعایی آمده، 
به اربعین امام حسین(ع) و بزرگداشت آن روز تصریح کرده است. 
اما اینکه منشأ اربعین چیست، باید گفت، در منابع به این روز به دو اعتبار نگریسته شده است.

نخست روزی که اسیران کربلا از شام به مدینه بازگشتند. 
دوم روزی که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی پیامبر خدا(ص) از مدینه به کربلا وارد شد 
تا قبر حضرت اباعبدالله الحسین(ع) را زیارت کند. شیخ مفید(م413) در 
«مسار الشیعه» که در ایام موالید و وفیات ائمه اطهار(ع) است، به روز اربعین اشاره کرده 
و نوشته است: این روزی است که حرم امام حسین(ع)، از شام به سوی مدینه مراجعت کردند. 
نیز روزی است که جابر بن عبدالله انصاری برای زیارت امام حسین(ع) وارد کربلا شد.

در کتاب «نزهه الزاهد» هم که در قرن ششم هجری تألیف شده، آمده است: 
در بیستم این ماه بود که حرم محترم حسین(ع) از شام به مدینه آمدند. (نزهه الزاهد، ص241) 
همین طور در ترجمه فارسی«فتوح ابن اعثم» (الفتوح ابن اعثم، تصحیح مجد طباطبائی، ص916) 
و کتاب «مصباح، کفعمی که از متون دعایی بسیار مهم قرن نهم هجری است این مطلب آمده است. 
برخی عنوان کرده‌اند که عبارت شیخ مفید و شیخ طوسی، بر آن است که روز اربعین، 
روزی است که اسرا از شام به مقصد مدینه خارج شدند،
نه آنکه در آن روز به مدینه رسیدند. (لؤلؤ و مرجان، ص154) به هر روی، 
زیارت اربعین از زیارتهای مورد وثوق امام حسین(ع) است که از لحاظ معنا و مفهوم قابل توجه است
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
یکی از تعبیرهای رایج عددی، تعبیر اربعین است که در بسیاری از موارد به کار رفته است. 
یک نمونه آن که سن رسول خدا(ص) در زمان بعثت، چهل بوده است. 
گفته شده که عدد چهل در سن انسانها، نشانه بلوغ و رشد فکری است. گفتنی است، برخی از انبیا 
در سنین کودکی به نبوت رسیده‌اند.

در قرآن آمده است «میقات» موسی با پروردگارش در چهل روز حاصل شده است. در نقل است که، 
حضرت آدم چهل شبانه روز بر روی کوه صفا در حال سجده بود. (مستدرک وسائل، ج9، ص329) 
درباره بنی اسرائیل هم آمده که برای استجابت دعای خود چهل شبانه روز
ناله و ضجه می‌کردند. (مستدرک، ج5، ص239)

اعتبار حفظ چهل حدیث که در روایات فراوان دیگر آمده، سبب تألیف صدها اثر با عنوان اربعین در 
انتخاب چهل حدیث و شرح و بسط آنها شده است. در این نقلها آمده است که اگر کسی از امت من، 
چهل حدیث حفظ کند که در امر دینیش از آنها بهره برد، خداوند در روز قیامت او را فقیه و 
عالم محشور خواهد کرد. در نقل دیگری آمده است که امیرمومنان(ع) فرمودند: 
اگر چهل مرد با من بیعت می‌کردند، در برابر دشمنانم می‌ایستادم.(الاحتجاج، ص84)

مرحوم کفعمی نوشته است: زمین از یک قطب، چهار نفر از اوتاد و چهل نفر از ابدال و هفتاد نفر نجیب، 
هیچ گاه خالی نمی‌شود.(بحار، ج53، ص200)

درباره نطفه هم تصور بر این بوده که بعد از چهل روز علقه می شود. 
همین عدد در تحولات بعدی علقه به مضغه تا تولد در نقلهای کهن به کار رفته است، 
گویی که عدد چهل مبدأ یک تحول دانسته شده است.

در روایت است کسی که شرابخواری کند، نمازش تا چهل روز قبول نمی‌شود. و 
نیز در روایت است که کسی که چهل روز گوشت نخورد، خلقش تند می‌شود. نیز در روایت است 
که کسی که چهل روز طعام حلال بخورد، خداوند قلبش را نورانی می‌کند. 
نیز رسول خدا(ص) فرمود: کسی که لقمه حرامی بخورد، تا چهل روز
دعایش مستجاب نمی‌شود.(مستدرک وسائل، ج5، ص217)
اینها نمونه‌ای از نقلهایی بود که عدد اربعین در آنها به کار رفته است.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
نخستین مسأله‌ای که در ارتباط با «اربعین» جلب توجه می‌کند، تعبیر اربعین در متون دینی است. 
ابتدا باید نکته‌ای را به عنوان مقدمه یادآور شویم:

اصولا باید توجه داشت که در نگرش صحیح دینی، اعداد نقش خاصی به لحاظ عدد بودن، 
در القای معنا و منظوری خاص ندارند؛ به این صورت که کسی نمی‌تواند به صرف اینکه در فلان مورد یا 
موارد، عدد هفت یا دوازده یا چهل یا هفتاد به کار رفته، استنباط و استنتاج خاصی داشته باشد. 
این یادآوری، از آن روست که برخی از فرقه‌های مذهبی، بویژه آنها که تمایلات «باطنی‌گری» 
داشته یا دارند و گاه و بیگاه خود را به شیعه نیز منسوب می‌کرده‌اند، و نیز برخی از شبه فیلسوفان 
متأثر از اندیشه‌ای درباره اعداد یا نوع حروف بوده و هستند.

در واقع، بسیاری از اعدادی که در نقلهای دینی آمده، می‌تواند براساس یک محاسبه الهی باشد، اما اینکه 
این عدد در موارد دیگری هم کابرد دارد و بدون یک مستند دینی می‌توان از آن در سایر موارد استفاده کرد، 
قابل قبول نیست. به عنوان نمونه، در دهها مورد در کتابهای دعا، عدد صد به کار رفته که فلان ذکر را
صد مرتبه بگویید، اما این دلیل بر تقدس عدد صد به عنوان صد نمی‌شود. همین طور سایر اعداد طی روزگاران، 
صورت تقدس به خود گرفته گاه سوء استفاده‌هایی هم از آنها می‌شود. تنها چیزی که درباره 
برخی از این اعداد می‌شود گفت، آن است که آن اعداد معین نشانه کثرت است. به عنوان مثال، 
درباره هفت چنین اظهار نظری شده است. بیش از این هر چه گفته شود، 
نمی‌توان به عنوان یک استدلال به آن نظر کرد.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
اعتبار اربعین امام حسین(ع) از گذشته میان شیعیان و در تقویم تاریخی 
وفاداران به امام حسین(ع) شناخته شده بوده است. کتاب «مصباح المتهجد» 
شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی است از روایات 
فراوان درباره تقویم مورد نظر شیعه درباره ایام سوگ و شادی و دعا و روزه و عباردت است، 
ذیل ماه «صفر» می‌نویسد: نخستین روز این ماه (از سال 121)، روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است.

روز 20 صفر ـ یعنی اربعین ـ زمانی است که حرم امام حسین(ع) یعنی کاروان اسرا، 
از شام به مدینه بازگشتند و روزی است که جابر بن عبدالله انصاری، صحابی رسول خدا(ص)، 
از مدینه به کربلا رسید تا به زیارت قبر امام حسین(ع) بشتابد و او نخستین کسی است که قبر آن 
حضرت را زیارت کرد.

در این روز، زیارت امام حسین(ع) مستحب است و این زیارت، همانا خواندن زیارت اربعین است.

شیخ طوسی سپس متن زیارت اربعین را با سند به نقل از حضرت صادق(ع) آورده است: 
السلام علی ولی الله و حبیبه، السلام علی خلیل الله و نجیبه، السلام علی صفی الله و ابن صفیه...

این مطلبی است که شیخ طوسی، عالم فرهیخته و معتبر و معقول شیعه در قرن پنجم درباره 
اربعین آورده است. طبعا براساس اعتباری که این روز میان شیعیان داشته است، از همان آغاز که 
تاریخش معلوم نیست، شیعیان به حرمت آن، زیارت اربعین می‌خوانده‌اند و اگر می‌توانسته‌اند 
مانند جابر بر مزار امام حسین(ع) گرد آمده و آن امام را زیارت می‌کردند. این سنت تا به امروز در عراق 
با قوت برپاست و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر عراقی در این روز بر سر مزار 
امام حسین(ع) جمع می‌شوند.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, کربلا, دلدادگان, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
اربعین داغ های بی امان
داغ یک شش ماه و داغ جوان
اربعین سینه سرخان حسین
اربعین شور عشق عاشقان

اربعین یک علمدار رشید
اربعین چشم های نا امید
اربعین یا اخا ادرک اخا
اربعین قامتی کز غم خمید

اربعین غیرت چشم عمو
اربعین دست های با وضو
هرچه می خواهد دل تنگت بگو
اربعین بوسه ی زیر گلو

اربعین دوری سر از بدن
اربعین شاهدان بی کفن
اربعین لاله های له شده
اربعین لاله و یاس حسن

اربعین خیمه های سوخته
اربعین دست و پای سوخته
دم گرفته زینب کبری عشق
واحسینا با صدای سوخته

اربعین پیکر غارت شده
اربعین معجر غارت شده
اربعین روضه های نیمه شب
آه از انگشتر غارت شده

نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, اشعار ناب ماه محرم, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: اشعار,
نظرات ()
منابع عراقی از همگام شدن هیاتی از واتیکان (مرکز مذهب کاتولیک) 
با عزاداران حسینی علیه السلام در شهر ناصریه عراق خبر دادند که با پای پیاده در 
حال حرکت به سوی کربلا هستند.


به گزارش «پایگاه تخصصی امام حسین علیه السلام»، برخی شخصیت های مسیحی 
عراقی هیات واتیکان به ریاست مونستنیور لیبریو آندریاتا، مقام ارشد واتیکان را در این برنامه همراهی کردند.
این هیات حدود یک کیلومتر از شهر ناصریه به سوی کربلا را با زائران حسینی که 
با پای پیاده عازم کربلا هستند، همگامی کرد.
رییس هیات واتیکان ارتباط همزمان شدن دیدارشان از شهر تاریخی اور را با برگزاری 
آیین های اربعین امام حسین علیه السلام و حرکت مسلمانان عراقی به سوی کربلا ارزشمند 
توصیف کرده و گفته است: در جریان بازدید، با حرکت پیاده زائران حسینی علیه السلام همگام و 
راهی کربلا شدیم.
حرکت پیاده زائران از مناطق مختلف عراق به سوی شهر مقدس کربلا برای شرکت در 
مراسم اربعین حسینی از چند روز قبل آغاز شده است.
هیأت واتیکان در مراسمی در شهر تاریخی اور استان ذی قار عراق که مهد تمدن سومری است 
و بر اساس روایات انجیل زادگاه حضرت ابراهیم علیه السلام است، حضور یافت.
این مراسم پس از چندین سال وقفه با حضور لیبریو اندریاتا رییس مؤسسه حج وابسته به واتیکان برگزار شد.
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: تصاویر, کربلا, اخبار,
برچسب ها: اخبار,
نظرات ()
در فقه ما بسیاری از احکام هستند که صرف عمل، اثر خود را خواهند گذاشت مثل پاک کردن 
محل نجس چه به خاطر خدا باشد یا نباشد. بعضی از اعمال نیز همین که به خاطر خدا و 
به همان شکلی که شریعت امر کرده انجام شوند، تاثیر مطلوب را خواهند گذاشت مثل یتیم نوازی؛ 
چه از روی محبت درونی ما به یتیم نشات گرفته باشد یا نه. یعنی اگر ما باطنا هم از 
این عمل اکراه داشته باشیم  ولی به خاطر خداوند خود را بر انجام آن مجبور کنیم باز هم 
نتیجه دلخواه را خواهیم گرفت .
اما بعضی از اعمال هستند که طبیعتا وقتی نتیجه مطلوب از آنها حاصل می­شود که هم به 
خاطر خدا صورت گیرند و هم دل در آن حضور یابد مثل زیارت .
در خصوص قبولی زیارت، اخلاص، عدم ریا، رعایت ادب و عمل به آنچه دستور داده اند، 
از شرایط اساسی است اما همراهی دل و محبت و معرفت هم، شرط مهم در تاثیرگذاری است که 
احتمال قبولی را بسیار افزایش می­دهد. محبت و معرفت در زیارت مانند خاک خوب است برای رشد گیاه.
 یعنی هر چند همه عناصر لازم برای رشد، در دانه نهفته است اما مادامی که در خاک حاصلخیز قرار نگیرد، 
شکوفا نمی شود. وقتی در دلمان از محبت و شناخت اثری نباشد و زیارت فقط با انجام اعمال آن 
صورت گیرد چندان تاثیر مثبتی از آن بر دل و جان زائر فرض نمی­شود حتی اگر ساعتها به 
خواندن زیارتنامه ها و اعمال مستحبی بگذرد. به همین جهت بسیاری از زائران را می­بینیم که، 
رفتارهای ضد دینی از خود بروز می دهند این بدان جهت است که خاک دلشان برای رشد دانه 
زیارت مناسب نبوده و ارتباط واقعی برقرار نشده مثل اینکه اصلا زیارتی صورت نگرفته است!

لطفا برای خواندن ادامه مقاله بر روی عنوان مطلب کلیک نمایید !
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات,
نظرات ()

سلام بر ستاره‏های سوخته بر اندام دشت!
سلام بر بدن‏های چاک چاک!
سلام بر خورشیدهای بر نیزه!
سلام بر مظلومیت بر خاک مانده.
سلام بر اربعین!
سلام بر لحظه‏های غریب وصال!
سلام بر لحظه‏ای که تو را از عطر خوش بهشتی‏ات باز شناختم!
سلام بر پیراهنی که بوی غربت مادر را می‏دهد!
سلام بر اجساد مطهری که غریب، بر خاک رها شدند!
سلام بر حنجره خشک و تشنه علی اصغر!
سلام بر خیمه‏های سوخته، بر بدن‏های جدا شده از سر، معصومیت خاکستر شده، سلام بر تو برادر!
چهل وادی دویدم منازل صبر را.
چهل وادی کشیدم بر دوش خود رنج را.
چهل وادی فرو خوردم بغض را.
چهل وادی ویران شدم در خویشتن؛
خراب گشتم برادر، در خرابه‏های شام.
فرو ریختم برادر، در گریه‏های شبانه سه ساله.
زینت پدر را زیر خنده‏های خویش به تاراج بردند.
حرمت فرزندانت را نادیده گرفتند.
چهل وادی صبر کردم، برادر! صبر کردم؛ صبری جمیل برادر؛ «ما رأیت إلاّ جمیلا»(1)
پروانه‏سان سوختم بر گرد خیمه سجاد.
شعله‏ها را درآویختم تا جگرگوشه‏ات را از هیمه آتش بیرون کشیدم.
ذره ذره آب شدم تا کودک هراسانت را از تاریکی‏ها بیرون کشیدم.
هزاران بار مرگ چشیدم تا ضجه‏های داغ‏دیده طفلان را آرام کردم.
هزاران بار بغض فرو خوردم تا از پس دروازه‏های نامردی گذشتم.
ایستادم، برادر؛ همان‏گونه که سزاوار خواهر چون تویی است. ایستادم؛ سربلند، در اوج شکستگی.
ایستادم و یک به یک پرده‏های نیرنگشان را چون تار عنکبوتی سست، پاره کردم. ایستادم و 
مصیبت حنجره‏های خشک را به گوش‏های غفلت‏زده رساندم. ایستادم و چشم‏های کور را به 
سوختگی خیام، باز کردم. ایستادم و انگشت‏های ظلم را در جام‏های به خون آلوده شکستم.
چه کسی می‏توانست بعد از این همه رسوایی، صدای حقیقت را بر خاک ترک‏خورده کربلا نشنود؟!
چه کسی می‏توانست بعد از این رسوایی تظلم را نبیند؟! چه کسی می‏توانست بعد از این، 
مظلومیت تو را انکار کند؟! من آمدم برادر؛ با یک دنیا حرف‏های ناگفته، 
با کمری شکسته و گیسوانی به سپیدی نشسته.
من آمدم؛ با دلی داغ‏دیده و اندوهی فراوان و با قلبی سوخته.
حالا منم و تو و رنج چهل روز اسارت که بیش از چهل سال، مرا در هم شکست.
آرام بخواب، برادر! در آرامشی ابدی که خون سرخ تو و یارانت، تا قیامت بر صحنه تاریخ نقش بسته است.
 
بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان: باران رضایی
بازنگری و تصحیح: تحریریه سایت تخصصی امام حسین علیه السلام - علیرضا سلیمی
 
پی­‌نوشت:
______________________
1-بحارالانوار، ج 45 ص116
نوشته شده در پنجشنبه 28 آذر 1392 توسط حبیب الله نعیمی
موضوعات: مقالات, احرام محرم(حیای مقدس),
برچسب ها: روایات,
نظرات ()
صفحات دیگر
كل صفحات 5 |  1, 2, 3, 4, 5,
آخرین مطالب ارسالی
آمار و امكانات
  • آخرین بروزرسانی :
  • تعداد كل مطالب :
  • تعداد کل نویسندگان :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • بازدید کل :
  • آخرین بازید از وبلاگ :
آمار و امكانات
این صفحه را به اشتراک بگذارید
RSS
ساعت فلش مذهبی تاریخ روز
دعای فرج
روزشمار محرم عاشورا
دعای عظم البلا دانشنامه عاشورا
زیارت عاشورا آیه قرآن تصادفی مهدویت امام زمان (عج) حدیث موضوعی آیه قرآن پخش زنده حرم

مهدی بیا

پیج رنک گوگل
Up Page
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic